....در این میان
شهرها به برگزیدن نمایندگان میکوشیدند که با نمایندگان برگزیده شده از تهران مجلس
را برپا گردانند. از آنسوی یک چیز تازهای در ایران، روان گردانیدن قانون « سجل
احوال » میبود.
نمایش پستها با برچسب خواندنیهای تاریخی. نمایش همه پستها
نمایش پستها با برچسب خواندنیهای تاریخی. نمایش همه پستها
جنگ حیدری نعمتی - داستانی از تاریخ مشروطه ایران
در سایهی جنبش تبریز داده شدن مشروطه را به همه شهرها آگاهی
دادند و در همه جا، کم یا بیش تکان در مردم پدید آمد. در شهرهای آذربایجان از خوی
و ارومی و مراغه و اردبیل و دیگر جاها نیز تکانها پدید آمد و چون انجمن تبریز (انجمن
ایالتی) به همه دستور میفرستاد که در آنجا هم انجمن (انجمن ولایتی) برپا کنند و
بکارهای شهر خود پردازند و از هر شهری یک نمایندهای برای تبریز میخواست.
برگی از تاریخ عوامفریبیهای رضا خان قزاق
!!! اگر در کربلا قزاق بودی!
یکی از عوام فریبی هایی که رضاخان برای جلب حمایت مردم انجام داد حضور در مراسم عاشورا و تاسوعا و شرکت در دستجات بود، که این نیز خود گواهی محکمی بر عوام فریبی وی در ابتدا و سرانجام کار شومش بود.
لایحهی از کجا آوردهای؟
۲۹ مهرماه سال ۱۳۳۷خورشیدی منوچهر اقبال، نخستوزیر وقت لایحه «از کجا آوردهای» را به مجلس داد که پس از تصویب به صورت قانون در آمد، اما اجرای آن پس از یکی، دوسال، بدون اینکه لغو شود، متوقف شد!. طبق این قانون؛ کارکنان دولت و وابسته به دولت و موسسات عمومی و اعضای خانواده آنان مکلف بودند که با سند و مدرک ثابت کنند که اموال خودرا از چه راهی به دست آوردهاند و هر سال با پرکردن فرمهایی، تفاوت دارایی خودرا با سال پیش، روشن سازند و یک سازمان دولتی مامور رسیدگی به این تفاوتها شده بود.
قبل از اینکه اصل یکصد و چهل و دوم قانون اساسی به تصویب برسد ، لزوم مبارزه با فساد مالی مسئولان از طریق سوء
استفاده از جایگاه خود و کسب ثروت های نامشروع ، سبب گردیده بود تا در جلسه نوزدهم
اسفند ماه سال ۱۳۳۷ قانونی تحت عنوان قانون از کجا
آورده ای به تصویب مجلس برسد که در واقع یکی از قدیمی ترین قوانین ناظر
بر فساد مالی قبل از قیام ۵۷ محسوب می شود. در متن قانون مذکور، لزوم
رسیدگی به اموال و دارایی های وزرا و کارمندان دولت ؛ اعم از کشوری ، لشکری ،
شهرداری ها و موسسات وابسته به آنها با الزاماتی خاص همچون اعلام اموال و
دارایی های این افراد به علاوه فرزندان تحت تکفل آنان مورد پیش بینی قرار گرفته و
برای عدم اعلام اموال و یا اعلام نادرست آنها ، مجازات هایی نیز مقرر شده بود
در سال ۱۳۳۴ یک
محیط نسبتا پر رونق بر تهران حکمفرما بود. اگر چه منافع حاصل از رونق تهران فقط به
جیب افراد معدودی میرفت اما ایجاد چنین رونقی نتیجه اجتناب ناپذیر طرحهای عمرانی
بود که باشیوهی کاملا ناسازگار و شتاب آمیزی در دست اجرا قرار داشت. بنای ساختمانها
و آپارتمانها و دفاتر اداری در پایتخت از دوران نخست وزیری دکتر مصدق به رغم
مشکلات اقتصادی مملکت آغاز و ادامه یافته بود. این موضوع نشان میدهد در حالیکه
وجوه دولتی در آن زمان به کمترین مقدار رسیده بود سرمایههای خصوصی به میزان زیادی
وجود داشت. ساختمان سازی کاملا در انحصار
بساز بفروشهای بخش خصوصی بود که بسیاری از آنان در شمار تجار بازار بودند و تلاش
میکردند تا امنیت سرمایههای خود را در
کار ساختمان سازی بیابند. همچنین برخی از مالکان زمین که میدیدند ثروتشان
در معرض تهدید قرار دارد آن را تبدیل به اعیانی و خانه میکردند. مشتی چند از
مشاوران دکتر مصدق نیز از راه درآمدهای نامشروع دولتی و به فروش رساندن موجودی
انبارهای متعلق به شرکت سابق نفت ایران و انگلیس صاحب پول و پلهای شده بودند.!
سیاست شرکت این بود که ذخایر کافی از لوله،
لاستیک، وسایل ساختمانی و وسایل لولهکشی وارداتی ابزار و نظایر آن را برای روز
مبادا انبار کند.
لایحهی از کجا
آوردهای؛!
این لایحه که
همزمان با لایحهی اول به مجلس تقدیم شد و از ۱۹ اسفند ۱۳۳۷ به مرحلهی اجرا در
آمد مقرر میداشت که همهی کارمندان رسمی دولت (اعم از کشوری و لشگری) باید فهرستی
از دارائي خود و همسر و افراد تحت تکفل خویش را ارائه دهند. در سال ۱۳۳۷ انتقاد
کردن از لایحهی مزبور چندان دشوار نبود. زیرا قابل پیش بینی بود که هرگز به طرز
درستی اجرا نمی شود یا فقط در مورد افراد معدودی به کار میرود و نیز لایحهی یاد
شده صرفا نمایشی بود برای خشنود کردن آمریکاییها.
فساد در ردههای
بالای ارتش: صرف نظر از داوریهایی که در بارهی دو لایحه یادشده در ۱۳۳۷ وجود
داشت پیشآمدهای بعدی سبب گردید که این دو لایحه بیشتر مورد توجه قرار گیرد. کوتاه
زمانی بعد یکی دو نفر از امرای متنفذ ارتش در رابطه با موضوعاتی همچون زدوبند در
انعقاد قراردادهای نظامی و خریداری اسلحه و مصالح ساختمانی برای ساختن سرباز خانهها
و منازل سازمان افسران، بازداشت شدند. اگر در سال ۱۹۶۲ شهریور ۱۳۴۱ شاه در باره
مجازات امرای مزبور تردید
حماسه تیرباران دکتر حسین فاطمی
ساعت چهار و هفت
دقیقه بامداد صبح روز چهارشنبه نوزدهم آبانماه ۱۳۳۳ تیمور بختیار فرماندار نظامی و
سرتیپ آزموده دادستان ارتش و عدهی دیگر به زندان رفتند و حکم اعدام دکتر حسین
فاطمی در لشکر ۲ زرهی به وی ابلاغ کردند.
ابلهان تهران وناصرالدین شاه
می گویند روزی ناصرالدین شاه به کریم شیره ای گفت نام ابلهان عمده تهران را بنویس !
نظر متفاوت حسین فاطمی و دکتر محمد مصدق در فاصله وقایع ۲۵ و ۲۸ مرداد
بخشی از مصاحبه غلامحسین مصدق با پروژه تاریخ شفاهی ایران
خاطرم هست که روز ۲۵ مرداد که شبش قرار شد کودتا بکنند و پدر مرا بگیرند، نتوانستند بگیرند و رفتند سراغ دکتر [حسین] فاطمی در شمیران. دکتر فاطمی را با [احمد] زیرکزاده و [جهانگیر] حقشناس، بیچارهها را گرفتند و بردندشان حبس، و فاطمی را ریختند تو خانهاش. حتی شنیدم که با زنش هم کاری کردند چی کردند توهین کردند به بچهاش و کتک زدند و اينها.
مقاله دکتر حسین فاطمی که به قیمت جان او تمام شد
متن مقاله حسین فاطمی وزیر خارجه
دولت مصدق در ۲۵ امرداد سال ۱۳۳۲ که در روزنامه "باختر
امروز" منتشر شد و در نهایت به قیمت جان او تمام شد:
"ساعت یازده و نیم دیشب چند
افسر مسلح و قریب پنجاه شصت نفر سرباز گارد شاهنشاهی شصت تیر به دست مثل راهزنانی
که در کتابهای افسانه قرون وسطایی خواندهاید به خانه من ریختند و بدون اینکه حتی
اجازه دهند من کفش پا کنم در برابر شیون طفل یازده ماهه و مادرش مرا به سعدآباد –
کاخ سلطنتی – توقیفگاه گارد شاهنشاهی بردند و در هر اطاق خانهام نیز تا ساعت چهار
صبح دوازده سرباز بیتوته فرمودند.
دکتر مصدق پدر ملت ماست
«شما نمیتوانید به احمدآباد فکر کنید بدون اینکه به مصدق بیاندیشید. او پدر ملت ماست و در عین حال پدر روستای ما. باعث سرافکندگی است که آنها حکومت او را سرنگون کردند.» این را سالها پیش «ابوالفتح تکروستا» به استفان کینزر گفته بود.
نامهی دکتر مصدق به تاریخ
دکتر مصدق در ذیل عکس خود که به نهضت آزادی ایران اهدا نمود چنین نوشته بود:
به کسانی که وقتی پای مصالح عموم به میان آید از مصالح خصوصی و نظریات شخصی صرف نظر میکنند؛ به کسانی که در سیاست مملکت اهل سازش نیستند و تا آنجا که موفق شوند، مرد و مردانه میایستند و یکدندگی به خرج میدهند؛ و به آن کسانی که در راه آزادی و استقلال ایران عزیز از همهچیز خود میگذرند، این عکس ناقابل اهدا میشود.
صفحه ۱۵ کتاب ۶۰ سال مقاومت
تاریخچهی خط واحد
اولین خط اتوبوس شرکت واحد دراوایل دهه سی شمسی در تهران راه اندازی شد و
در اواخر همان دهه دولتی شد.
از ۱۵ دیماه ۱۳۳۲ (۵ ژانویه ۱۹۵۴) خطوط اتوبوسرانی تهران تغییر قیافه دادند و دارای بلیت ژتونی (پولک فلزی)، باجه بلیت فروشی و اتوبوس مرسدس بنز شدند که دولت وقت از آلمان وارد کرده بود. به علاوه، خطوط اتوبوسرانی تغییر شماره داده و بر حسب شمالی ـ جنوبی و شرقی ـ غربی بودن مسیر، ردیف بندی شده بودند.
حرف مفت زدن از کجا وارد فرهنگ مردم شده است؟
به طوریکه میدانیم اولین خط تلگراف در زمان ناصرالدین شاه قاجار و به سال ۱۲۷۴هجری قمری بین قصر گلستان و باغ لاله زار کشیده شد و سپس ضمن قراردادی که با کمپانیهای خارجی منعقد گردید این خطوط به ایالات و ولایات ایران نیز ادامه یافت و بین تهران و شهرهای مهم ایران مواصلات تلگرافی برقرار گردید.
امیرکبیر و حیف و میل شدن سفرههای دربار ناصری
میگویند روزی امیرکبیر که از حیف و میل شدن سفرههای دربار به تنگ آمده بود. به ناصرالدین شاه پیشنهاد کرد که برای یک روز آنچه رعیت میخورند میل کند! شاه پرسید مگر رعیت ما چه میخورند؟؟؟
اعلامیه علیه فردریک کبیر
فردریک کبیر، که از سال ۱۷۴۰ تا ۱۷۸۶ بر کشور آلمان حکومت میکرد معتقد به آزادی اندیشه بود و رشد فکری مردم را در گرو آن میدانست. مشهور است كه او یک روز سوار بر اسب با همراهانش از یکی از خیابانهای برلین میگذشت، گروهی از مخالفان اعلامیه تند و تیزی علیه او بر دیوار چسبانده بودند.
نامههای دکتر مصدق از احمدآباد ( زندان ثانوی )
«اکنون در حدود ده سال است که از این قلعه
نتوانستهام خارج شوم و از روی حقیقت از این زندگی سیر شدهام. باری یقین دارم که
به شما هم بد گذشته است ولی چون محبوس نبودهاید و کسی مانع ملاقات شما نبوده و از
این بابت آزاد بودهاید، با زندگی بنده که در یک اتاق زندگی میکنم و گاه میشود
که در روز چند کلمه هم صحبت نمیکنم بسیار فرق دارد. این است وضع زندگی اشخاصی که یک
عقیدهای دارند و تسلیم هوا و هوس دیگران نمیشوند.»
استقبال پر شور از ستارخان در تهران
چند روز پیش ستارخان وارد
شد. ستارخان ۸ ربیع الاول ۱۳۲۸وارد تهران شد. نمی دانید با چه دستگاه و جلالی از
تهران تا شاه آباد تمام را دروازه بستند. مردم همه پیشواز رفته بودند از همه صنف
مردم علی حده چادر زده و شیرینی و شربت به مردم می دادهاند.
تنباكوی پِهِنی و خوشنودی درباريان !
تنباكوی
پِهِنی و خوشنودی درباريان !
نقل است؛ شاه عباس صفوی رجال کشور را به ضیافت شاهانه میهمان کرد، دستور داد تا در سر قلیانها بجای تنباکو، از سرگین اسب استفاده نمایند. میهمانها مشغول کشیدن قلیان شدند! و دود و بوی پهنِ اسب فضا را پر کرد، اما رجال از بیم ناراحتی شاه پشت سر هم بر نی قلیان پک عمیق زده و با احساس رضایت دودش را هوا می دادند! گویی در عمرشان، تنباکویی به آن خوبی نکشیدهاند! شاه رو به آنها کرده و گفت:
مخالفت شیخ فضل الله نوری با روزنامه خوانی و آگاهی مردم
شیخ فضل الله نوری سردمدار جریان مشروعه
که مقتدای تاریخ خمینی دجال نیز هست درزمینهی روزنامه خواندن و رغبت روزافزون
مردم به آن، که درجوهر خودآگاهی مردم و از رونق افتادن بازار دین فروشی آنها را به
همراه دارد خطاب به مردم میگوید:
دیدهها و شنیدهها از آیتالله طالقانی
وقتی آیت الله طالقانی دیوارهای قبر جدش
را خراب کرد!
سه سال پیش، با دو رفیق شفیق، به گليرد، زادگاه آیت الله طالقانی رفتیم. یکی از ما سه نفر، کتابی درباره آیت الله طالقانی نوشته بود و برای تحقیق بیشتر درباه ایشان، قصد داشت با مردم روستا و اهالی طالقان گفتوگو کند. محبوبیت آیت الله طالقانی در این منطقه، شگفتانگیز است. بیشتر مردم هم از آرای سیاسی آیت الله طالقانی خبر نداشتند. بیشتر مجذوب رفتار و اخلاق آن بزرگمرد بودند. از میان گفتوگوها و دیدهها و شنیدههای مردم طالقان، چند خاطره نقل میشود. از جمله:
